Χόρχε Λούις Μπόρχες

«Θεωρώ τον εαυτό μου κυρίως αναγνώστη. Όπως γνωρίζετε, έχω τολμήσει την περιπέτεια της γραφής. Αλλά πιστεύω πως αυτά που έχω διαβάσει είναι πολύ πιο σημαντικά απ' αυτά που έχω γράψει. Γιατί κάποιος διαβάζει αυτά που του αρέσουν - ωστόσο γράφει όχι αυτά που θα ήθελε να γράψει, αλλά αυτά που είναι ικανός να γράψει».

Τάδε έφη:Χόρχε Λούις Μπόρχες

Η ζωή δεν

είναι τραγική, είναι γελοία. Κι αυτό δεν αντέχεται.

Σημειώσεις του Ίψεν για την Έντα Γκάμπλερ.

Γράφοντας ποίηση

Γι' αυτό γράφω. Γιατί με γοητεύει να υπακούω σ' αυτόν που δε γνωρίζω, που
είναι ο εαυτός μου ολάκερος, όχι ο μισός που ανεβοκατεβαίνει τους δρόμους
και φέρεται εγγεγραμμένος στα μητρώα αρρένων του Δήμου.
Είναι σωστό να δίνουμε στο άγνωστο το μέρος που του ανήκει, να γιατί πρέπει
να γράφουμε.
Γιατί η Ποίηση μας ξεμαθαίνει από τον κόσμο, τέτοιον που τον βρήκαμε, τον
κόσμο της φθοράς.
Η Ποίηση έρχεται κάποια στιγμή να δούμε ότι είναι η μόνη οδός για να
υπερβούμε τη φθορά, με την έννοια που ο θάνατος είναι η μόνη οδός για την
Ανάσταση.

Οδυσσέας Ελύτης

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΡΙΑΡΑΣ

Διάβασα ότι το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο τίμησε χθες τον Εμμανουήλ Κριαρά με τον Χρυσό Αριστοτέλη, την ανώτατη τιμητική διάκριση για την προσφορά του στα γράμματα. Αυτό που μ' εντυπωσίασε και με συγκίνησε είναι ότι ο Κριαράς, 100 χρονών ακριβώς σήμερα και σε πλήρη πνευματική διαύγεια, συνεχίζει ακούραστος το επιστημονικό και ερευνητικό του έργο.
Ο Κριαράς δεν έχει ν' αποδείξει πια τίποτα. Θα μπορούσε να έχει ήδη σταματήσει και να επαναπαυτεί στις δάφνες του. Το ίδιο του το έργο άλλωστε, αποτελεί υψηλού επιπέδου παρακαταθήκη κι όμως δηλώνει ότι το ιδανικό γι' αυτόν θα ήταν να πεθάνει στις επάλξεις(!), δουλεύοντας δηλαδή το λεξικό του που το σταμάτησε στον 14ο τόμο, εξαιτίας προσωπικών προβλημάτων, πριν από 10 περίπου χρόνια.
Ο Κριαράς έχει πλήρη επίγνωση του εφήμερου της ύπαρξης μας. Είναι η ίδια του η αγάπη για την έρευνα, την επιστήμη και τη γλώσσα που του δίνουν φτερά και συνεχίζει.
Η περίπτωση του μου φέρνει στο νου τα παρακάτω αποσπάσματα που σας παραθέτω:

Γράφω για ν' απαλύνω το χρόνο που περνάει - Μπόρχες.
Είναι καιρός να πούμε τα λίγα ακόμα φτωχά μας λόγια προτού η ψυχή μας κάνει
πανιά -Σεφέρης.