Τρίτη, Σεπτεμβρίου 19, 2006

Charles Baudelaire: Ο "κακός" με τα άνθη.

Επειδή η Krotkaya και η Bebelac το ζήτησαν, ιδού:

O Charles Baudelaire γεννιέται στο Παρίσι τον Απρίλιο του 1821. Σε ηλικία έξι χρονών πεθαίνει ο πατέρας του και η μητέρα του ξαναπαντρεύεται τον Jacques Aupick, γεγονός που διαταράσσει την μέχρι τότε ήρεμη ζωή του. Η οικογένεια μετακομίζει στη Λυών το 1832, λόγω του πατριού που είναι στρατιωτικός κι επιστρέφει στο Παρίσι το 1836. Ο Charles παραμένει εσωτερικός στη Λυών στο κολέγιο Louis-le-Grand, όπου αποβάλλεται για απειθαρχία, όμως αυτό δεν τον εμποδίζει τελικά να αποφοιτήσει το 1839. Το μόνο που ενδιαφέρει τον μικρό Charles είναι η λογοτεχνική εργασία. Ο ακράτητος δανδισμός του ανησυχεί την οικογένεια του που τον στέλνει κοντά σε έμπιστο της καπετάνιο να κάνει τον γύρο του κόσμου, μήπως και συνετισθεί. Μετά τα νησιά Maurice, και Βourbon, διασχίζει τις Ινδίες. Επιστρέφοντας στη Γαλλία, το 1842, συνδέεται με τη Jeanne Duval.Παράλληλα, γνωρίζεται με τον Balzac, τον Nerval, τον Theophille Gautier και τον Theodore de Bauville. Δεν καταφέρνει να εκδώσει τα πρώτα του άρθρα και δημιουργεί τέτοια χρέη, που τον οδηγούν σε καταδίκη το 1844 (σε ηλικία 24 χρόνων). Παράλληλα, δεν συγχωρεί τη μητέρα του για το ότι τον άφησε να καταδικαστεί και οι σχέσεις τους αποκαθίστανται μόνο μετά το θάνατο του στρατηγού Jacques Aupick το 1857.Δημοσιεύει τα πρώτα του έργα στο Salon de το 1845 και το 1846, στη La Fanfarlo το 1847, συνεργάζεται με τα περιοδικά Τintamarre, Corsaire-Satan, Messager, Monde literaire, Artiste, δημοσιεύοντας ποιήματα και ποικίλα δοκίμια. Από το 1851 αρχίζει να μεταφράζει Edgar Alan Poe. Το 1857 εκδίδει τα διάσημα πια "Άνθη του Κακού". Έξι απ' αυτά στηλιτεύονται από τη δικαιοσύνη, γεγονός που κλονίζει την ήδη εύθραυστη υγεία του.Παρόλα αυτά, η λογοτεχνική του δραστηριότητα είναι μεγάλη. Δημοσιεύει μια πλακέτα για τον Theophille Gautier. Αξίζει να σημειωθεί ότι με τον συγγραφέα της "Κυρία με τις καμέλιες" τον συνδέει στενή φιλία. Ακολουθούν οι "Τεχνητοί Παράδεισοι", οι "Αισθητικές Περιέργειες", "τα Έγκατα του Παρισιού" και η "Ρομαντική Τέχνη" το 1863.
Κατά τη διαμονή του στο Βέλγιο επιδεινώνεται η υγεία του, μαζί με τις ατυχίες του. Στην επιστροφή μαζί με τη μητέρα του στο Παρίσι, πεθαίνει τον Αύγουστο του 1867 σε ηλικία 46 ετών.Μετά το θάνατο του, ο Σαρτρ του αφιέρωσε μαζί με τους ομότεχνους του Ζενέ, Μωριάκ, Φλωμπέρ, σελίδες υπό την ονομασία: "Υπαρξιακή Ψυχανάλυση".

Τα άνθη του κακού αποτελούνται από τα εξής ποιήματα:

Στον αναγνώστη
Το άλμπατρος
Ο εχθρός
Το δηλητήριο
Το φιαλίδιο
Ο επιστρέφων
Νυχτερινή Αρμονία
Μελαγχολία
Πρότερη ζωή
Το ποίημα του χασίς


Πρότερη ζωή
Για καιρό κατοικούσα κάτω από απέραντους θόλους
που ήλιοι του πελάγους βάφανε με χίλιες φωτιές
τα μεγαλιώδη τους περιστύλια ευθή και μεγαλοπρεπή
τις νύχτες μοιάζανε με κρύπτες από αχάτη.

Τα κύματα με δύναμη ανασαλεύοντας του ουρανού εικόνες
αναμείγνυαν μεγαλόπρεπα και μυστικά
τις πανύσχυρες συγχορδίες της πλούσιας μουσικής τους
με τα χρώματα του δύοντος ήλιου που η ματιά μου αντικαθρέπτιζε.

Εδώ έζησα τις ήρεμες ηδονές
στο μέσον του γαλάζιου, των κυμάτων, του φέγγους του θαυμαστού
με τους γυμνούς αρωματισμένους σκλάβους
που δρόσιζαν το μέτωπο μου με φύλλα φοινικιάς
καθώς το μόνο που είχαν για μένα μόνιμο ενδιαφέρον, ήταν να βαθαίνουν
όλο και περισσότερο, το οδυνηρό μυστικό που σ' αυτόν μ' έριξε τον βαρύ μαρασμό.

La vie antιrieure

J'ai longtemps habite sous de vastes portiques
Que les soleils marins teignaient de mille feux,
Et que leurs grands piliers, droits et majestueux,
Rendaient pareils, le soir, aux grottes basaltiques.

Les houles, en roulant les images des cieux,
Mκlaint d' une facon solennelle et mystique
Les tout-puissants accords de leur riche musique
Aux couleurs du couchant reflιtι par mes veux.

C' est lΰ que j' ai vecu dans les voluptes
calmes, au milieu de l' azur, des vagues, des splendeurs
Et des esclaves nus, tout imprιs d' odeurs
Qui me rafraissaint le front avec les palmes,
Et dont l' unique soin ιtait d' approfondir
Le secret douloureux qui me faisait languir

17 σχόλια:

Χαρτοπόντικας είπε...

Εχεις βαλθεί να ξυπνήσεις όλα το τρυφερά και τρομερά φαντάσματά μας, εε;;

fili είπε...

Ναι χαρτοπόντικα, αυτό μας κάνει.
Καλό μας κάνει.
Ευχαριστούμε Αλεπού.

markos-the-gnostic είπε...

να φανταστείς ότι μια συγκεκριμένη περίοδο τον αποφεύγαμε ως μίασμα...
τώρα επανήλθαμε στο σάλο της επανάστασης

Ανώνυμος είπε...

Ας διαβάσουμε και ας σκεφτούμε όσο περισσότερο μπορούμε όλοι μπας και ξεφύγουμε από το μεσαίωνα που ζούμε μια ώρα αρχίτερα. Μετά από πολλά πολλά χρονιά η εποχή αυτή θα μείνει στην ιστορία ως δεύτερος μεσαίωνας. Αυτο να το έχετε κατά νου.

pascal είπε...

O κυριος είναι υπερβολικά μίζερος για τα γούστα μου.
Προς anonymous: κάνετε μεγάλο λάθος. Δεν ζούμε κανέναν δεύτερο μεσαίωνα. Απλά δεν έχουμε μάθει ακόμα να διαχειριζόμαστε το πλεόνασμα της ελευθερίας μας.

Αλεπού είπε...

@χαρτοπόντικας
Ναι, και τα σκεπάζω μ' ένα πέπλο αραχνοϋφαντο προσεκτικά για να βρουν επιτέλους τη γαλήνη
@fili
Χαίρομαι που αυτά που γράφω συνεισφέρουν έστω και στο ελάχιστο στο να σας κάνουν καλό. :-)
@markos-the-gnostic
Τι καλά που δεν διάγουμε την εποχή του μιάσματος.
@anonymous
Δεν είμαι μάγισσα και αρνούμαι να καώ στην πυρά
@pascal
Συμφωνώ απολύτως για την κακή διαχείριση του πλεονάσματος. Κακή κι ενοχική.

padrazo είπε...

Επι τέλους ένα blog που γίνονται σοβαρές συζητήσεις.Ας το χαλάσουμε.
@ανωνυμος
Αλέκο τι σε έχει πιάσει με τις ανωνυμίες;

Krotkaya είπε...

Πολύ σ'αγαπάω, λέμε! πολύ!

_______

"Κατά τη διαμονή του στο Βέλγιο επιδεινώνεται η υγεία του, μαζί με τις ατυχίες του."

Μήπως να παραδειγματιστώ; :ΡΡΡΡ

lizard king είπε...

Θα σου πω έναν πολύ απλό λόγο που δε μ'αρέσει ο Baudlaire: αρέσει στη bebelac!

padrazo είπε...

θελω και γω αφιέρωμα στον Πωλ Ελυαρ

Sokxenos είπε...

"όταν το χρίσμα
συμπίπτει με το πρώτο κλάμα
όλα τ` άλλα ίδιες εποχές
κι η συνέπεια
ανελλιπής συνέχεια των βροχών

γυρίζω
πίσω αυτούσιος
αστραπή
από `να σταυρωτό παράθυρο


Γιατί με κοιτάς
Μη με κοιτάς
μ` αυτά τα μάτια της Βαγδάτης
Εμείς χάσαμε στα χέρια τους
μισή ζωή απ` τον κόσμο
κι ό,τι γυρέψαμε
κι ό,τι πιστέψαμε
μια εισπνοή ακριβή
σ` ένα ματσάκι δυόσμο..."

Αλεπού, να συνεχίσεις να κάμνεις τα χατήρια των ανθρώπων μ` όλη την αραχνοΰφαντή σου γνώση
στην αρχή που `ναι η μέση του αιώνος

alzap είπε...

Λοιπόν σκασίλα μου για τον Μπωντλαίρ.
Κι αφου το μαγαζί δέχεται παραγγελιές, παραγγέλνω τον Τσιφόρο.
Φιλιά

Composition Doll είπε...

Eluard, oui!

fili είπε...

Αλεπού μου γλυκειά,καλημέρα.
Από τους σχολιαστές σου,
το αλεπουδάκι, μάλιστα!
Και ηλικία ξέρουμε και λόγο μας δίνει-γιατί δεν αγαπά τον ποιητή.
Ο παπούς με τον Τσιφόρο,πες μου εσυ,γιατί παθαίνει εφηβικές εξάρσεις;;;
Μήπως σου εξήγησε ο Κόπερ;
Εγώ πάλι 30 χρόνια τώρα ΔΕΝ κατάλαβα...

Αλεπού είπε...

@Krotkaya
Κι εγώ! Σματς.
@lizard king
Βρωμόπαιδο, αντιδραστικό...
@padrazo
Το λάβαμε σοβαρά υπόψιν μας το αίτημα σας και προτιθέμεθα να το πραγματοποιήσουμε.
@sok
σ' ευχαριστώ πολύ!
@alzap
Τσιφόρος μάλιστα. Και είναι και θεατρικός για να δικαιώσω και την υπαρξη αυτού του blog
@composition doll
avec plaisir!
@fili
Καλημέρα και σε σένα!
Είπαμε πολλά μυστικά με τον Κόπερ εκείνο το απόγευμα και ευτυχώς που είναι σκύλος και άρα και εχέμυθος!

bebelac είπε...

Ευχαριστώ φίλη Αλεπού ... πιάσε όλους τους καταραμένους μια που έκανες αρχή. Όταν φτάσεις στο Ζενέ δεν ξέρω τι θα κάνεις γιατί είναι μεγάλη προστυχάτζα...
(που να δεις τι τράβηξα εγώ με τους "ηθικολόγους" την εποχή του "μιάσματος". Ευτυχώς δεν με έκαψαν στην πυρά, αλλά μου έπρηξαν ό,τι μπορούσαν να μου πρήξουν. Κι αφού μου έβγαλαν την ψυχή και κόντεψαν -ούσα εγώ σε ευαίσθητη ηλικία- να με τρελάνουν,- το έριξαν σε όψιμη επανάσταση... αλλά δεν πειράζει... κάλλιο αργά παρά ποτέ.)
Φιλιά

Αλεπού είπε...

@bebelac
Η χαρά σου χαρά μου. Γι'αυτό είναι οι φίλοι άλλωστε!