Πέμπτη, Οκτωβρίου 22, 2009

Αναζητώντας τον χαμένο μου χρόνο


Τον τελευταίο καιρό αναζητώ τον χαμένο μου χρόνο. Στη δουλειά πήζωωωωωωωωωωωω με τόσα κι άλλα τόσα ωμέγα (που δεν είναι και τα καλά ωμέγα για τον οργανισμό...)!
Τα ματάκια μου έχουν κάτι απαίσιους μαύρους κύκλους, καθημερινά κινούμαι σε μερικές δεκάδες μέιλ που ζητούν ανάγνωση, απάντηση και action(επίτηδες το έγραψα στ' αγγλικά για να έχω τα 3 άλφα). Αφήνω ασχολίαστο το γεγονός της παραμονής μου στο γραφείο (ευτυχώς όχι συχνά, αλλά συχνότερα απ' το παρελθόν) πέραν του 8ώρου...
Μετά, κυκλοφορώ μ' ένα smart`phone ανά χείρας. Δεν ήταν δική μου επιλογή. Εμένα μου άρεσε το μαύρο μου σόνυ έρικσον με τα πράσινα πλήκτρα. Το νέο λοιπόν τηλέφωνο είναι πανέξυπνο λένε! Δεν έχω προλάβει να το μάθω καλά ακόμη. Προς το παρόν λαμβάνω κι εκεί τα επαγγελματικά μέιλ, οπότε είναι σαν να μην φεύγω ποτέ απ' το γραφείο. Κακό αυτό, πολύ κακό, αλλά στις αισιόδοξες στιγμές μου λέω πως αρχή είναι ακόμη, θα τα βάλω σε κάποια σειρά τα πράγματα. Ή μήπως όχι;

Τα απογεύματα αφήνω το καινούργιο μου πανέξυπνο τηλέφωνο σε ορατό σημείο για να το βλέπω και κυρίως να το ακούω και παρασκευάζω με αυτήν ακριβώς τη σειρά, σάλτσες τομάτες (καμιά 40αριά βάζα), πιπεριές τουρσί, γλυκόξινες πιπεριές για amuse bouche και λιμοντσέλο. Αποστειρώνω γυάλινα βαζάκια και μπουκάλια και νιώθω μια ικανοποίηση όταν πετυχαίνουν.

Το Σάββατο που μας πέρασε, έζησα 9 ώρες στην κουζίνα. Παρασκεύασα ένα 4 κόρσις ντίνερ και καμάρωνα που άρεσε στους καλεσμένους.

Αναρωτιέμαι μήπως έχω πάθει μετάλλαξη.

Αναζητώ τον χαμένο μου χρόνο και θέλω στο εξής να νιώθω πιο ξεκούραστος άνθρωπος.
Σήμερα κοίταξα το πρόσωπο μου στον καθρέφτη και το θεάμα δεν μ΄άρεσε καθόλου.

Ελπίζω σε ριζική ανανέωση τις προσεχείς ημέρες.
Τα λέμε. Όβερ!

3 σχόλια:

Кроткая είπε...

Καλά, σήμερα δεν ήταν να φύγετε για τόπους βορεινούς και κρύους?

Γιατί τόση δουλειά αλήθεια?

Υποψιάζομαι πως κάποιος έχει ζηλέψει με το έξυπνο τηλέφωνο και το ψαχουλεύει όταν δεν είσαι εκεί, χε χε χε!

renata είπε...

Κουράγιο!!:)
Όσο για τα παρασκευάσματα, θα τα τιμήσουμε και φέτος δεόντως! ;)

Εύχομαι ν' αλλάξουν τα πράγματα! :)

laternative είπε...

Τουλάχιστον εσένα σε ταλαιπωρεί μόνο οι δουλειά όπως γράφεις στο κείμενο. Το χειρότερο είναι να χεις περισσότερα προβλήματα και άτομα με απαιτήσεις στη ζωή σου χωρίς να σου προσφέρουν τίποτα. Εκεί τρελαίνεσαι για τα καλα...Αλλα σαν ομοιοπαθής σου εύχομαι και γω κουράγιο...