Δευτέρα, Φεβρουαρίου 16, 2009

70 κεράκια για το ραδιόφωνο!


Την περασμένη Κυριακή τέλειωσε η μεγάλη έκθεση στο Ζάππειο αφιερωμένη στα 70 χρόνια της Ελληνικής ραδιοφωνίας.

Ο χώρος του Ζαππείου ήταν έτσι διαμορφωμένος και τα εκθέματα επιλεγμένα και τοποθετημένα με τέτοιον τρόπο που αναμφίβολα πλημμύριζες από νοσταλγία για το ταξείδι του ραδιοφώνου που ξεκίνησε 70 χρόνια πριν στη χώρα μας.

  • Θυμάσαι αυτό;
  • Πώ πω κοίτα πώς ήταν αυτός/ αυτή;
  • Μαμά τι είναι αυτό;
  • Α, η οδός Λιοσίων στη δεκαετία του ’30! Αγνώριστη! Ερημιά!

Άνθρωποι μεγάλης ηλικίας χαιρετιόντουσαν, αγκαλιαζόντουσαν και φιλιόντουσαν. «Πόσα χρόνια έχω να σε δω! Απ’ το γραφείο;»
Προφανώς συνάδελφοι που έχουν πια συνταξιοδοτηθεί...

Θυμήθηκα τον καιρό που άνοιγα το τρανζιστοράκι και άκουγα ραδιοφωνικά σίριαλ το πρωί όταν ήμουνα απογευματινή στο σχολείο. Θυμάμαι ακόμα το ραδιόφωνο να μεταδίδει ποδοσφαιρικό αγώνα τα μεσημέρια της Κυριακής .
Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία στέκονταν με δέος στη φωτογραφία της Θείας Λένας που μεγάλωσε γενιές και γενιές.
Γύρω μας παλιές μορφές ραδιοφωνικών συσκευών, φωτογραφίες – ντοκουμέντα, όλα τα τεύχη της Ραδιοτηλεόρασης, φωτογραφίες απ’ το στούντιο όλων σχεδόν των γνωστών ηθοποιών.
Καταγράφω δύο στιγμές απ’ την επίσκεψη μας εκεί:

Η πρώτη ήταν όταν είδαμε μια πένσα σε μια προθήκη κι έκπληκτοι διαβάσαμε ότι τα πρώτα ραδιόφωνα ήταν συνδρομητικά. Μάλιστα, αν δεν καταβαλλόταν η συνδρομή, με την εν λόγω πένσα σφραγιζόταν η συσκευή του κατόχου που χρώσταγε…
Πιο συγκεκριμένα:
Από το 1921 μέχρι το 1926, οι κάτοχοι ραδιοφώνου, ελάχιστοι ομολογουμένως, καταβάλλουν συνδρομή ύψους 500 δραχμών (ποσό υπέρογκο για την εποχή) στη Διεύθυνση «Λαχείου του Στόλου» του Υπουργείου Ναυτικών. Μετά την παραλαβή του από το Τελωνείο και μέχρι να εκδοθεί η άδεια λειτουργίας του, κάθε ραδιόφωνο σφραγίζεται με εξαιρετική επιμέλεια, σαν να πρόκειται για εκρηκτικό μηχανισμό. Προς το σκοπό αυτό, στο σπίτι του κατόχου αυτού του «διαβολικού και άκρως επικινδύνου μηχανήματος» μεταβαίνει ολόκληρη κουστωδία από αξιωματικούς του Βασιλικού Ναυτικού, με σπαθόλουρα και περίστροφα, για να το εξουδετερώσει, σφραγίζοντάς το.


Η δεύτερη, όταν στάθηκα μπροστά σε μια φωτογραφία που εικονίζονταν 3 ηθοποιοί μέσα στο στούντιο εκ των οποίων αναγνώρισα τους 2 και πήγα να πλησιάσω για να διαβάσω το όνομα της τρίτης.
«Εγώ είμαι!» Μου είπε μια κυρία που στεκόταν μπροστά μου. Όταν γύρισε, την αναγνώρισα. «Εγώ είμαι 20 χρόνια πριν», μου επανέλαβε γελώντας, «Αγνώριστη ε;»

Για την ιστορία, να σας πω ότι το ραδιόφωνο επισήμως οφείλει την είσοδο του στη χώρα μας στον Χρήστο Τσιγγιρίδη, ηλεκτρολόγο του Πανεπιστημίου της Στουτγάρδης, ο οποίος το 1928, κατάφερε να θέσει σε λειτουργία στη Θεσσαλονίκη τον πρώτο (ολοκληρωμένο) ραδιοφωνικό σταθμό της Ελλάδας και των Βαλκανίων.

Για περισσότερες πληροφορίες, εδώ.

Ο επίλογος δια χειρός Κυβέλης:


9 σχόλια:

krotkaya είπε...

"Θυμάμαι ακόμα το ραδιόφωνο να μεταδίδει ποδοσφαιρικό αγώνα τα μεσημέρια της Κυριακής ."

κι εγώ, αλλά μου μοιάζει αιώνες πίσω.

Σκέψου το εξής: αν το ραδιόφωνο και η τηλεόραση ήταν συνδρομητικά, θα γλιτώναμε πολλές διαφημίσεις, θα ΕΠΙΛΕΓΑΜΕ επί της ουσίας τι και αν παρακολουθούμε και θα απολαμβάναμε σίγουρα ποιοτικότερη υπηρεσία αφού οι υπεύθυνοι των προγραμμάτων θα ήξεραν πως ανά πάσα στιγμή μπορούμε να κόψουμε την συνδρομή.

Συν το γεγονός, ότι θα μαθαίναμε πραγματικά αν όντως "αυτά θέλει ο κόσμος".

Γι'αυτό και δεν πρόκειται να (ξανα) γίνουν συνδρομητικά.

krotkaya είπε...

α, και αλήθεια, ποια ήταν;

elie είπε...

Ενδιαφέρουσα η έκθεση αλλά και η ανάρτησή σου!

Αλεπού είπε...

@krotkaya1
Είναι τουλάχιστον έναν αιώνα πίσω ;)
Εννοείται πως συμφωνώ με όσα λες περί συνδρομής.
@krotkaya2
σιγά που δεν θα ρώταγες: Σοφία Μυρμηγκίδου την λένε και είναι πολύ γνωστή φυσιογνωμία.
@elie
Σ' ευχαριστώ πολύ! Η έκθεση ήταν πράγματι ενδιαφέρουσα και μετανιώνω που δεν πήρα και το λεύκωμα. Βέβαια, ποτέ δεν είναι αργά...

markos-the-gnostic είπε...

μουσειολόγε - ιστορικέ κριτικέ ευχαριστούμε για την ξενάγηση. τελικά είδαμε πολλές εκθέσέις μέσω εσού.
αυτή η μετάδοση του αγώνα την κυριακή τι απίστευτη μιζέρια και θλίψη, είναι το πιο εύγλωττό όλης αυτής της εποχής

renata είπε...

Είχε δίκιο η Κυβέλη.

Θυμάμαι πάντα ένα ανοιχτό ραδιόφωνο στο κομοδίνο του πατέρα μου τα μεσημέρια. Τις Κυριακές που άκουγε τη λειτουργία όσο ξυριζότανε κι έψελνε, τις διαφημιστικές εκπομπές των δισκογραφικών εταιρειών(π.χ.η Κολούμπια παρουσιάζει) κι αργότερα με το πρώτο τρανζιστοράκι τους ραδιοπειρατικούς σταθμούς. Μια εποχή απίθανη.

Αλεπού είπε...

@markos
Πώ, πω! με τέτοιες προσφωνήσεις με γεμίζεις ευθύνες για το μέλλον! ;)
@renata
Χαίρομαι που κάποιος διάβασε το κειμενάκι της Κυβέλης :)

ΕΛΛΗΝ VS CHAOS είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
珊珊李 είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.