Κυριακή, Μαΐου 17, 2009

Η Νύχτα των Μουσείων στο Ατελιέ Σπύρου Βασιλείου


Γιορτάσαμε τη χθεσινή νύχτα των Μουσείων κάτω απ’ την Ακρόπολη. Επισκεφθήκαμε το Ατελιέ Σπύρου Βασιλείου που στεγάζεται στο σπίτι που έζησε και δημιούργησε ο ζωγράφος, σ’ ένα στενό, σχεδόν απέναντι απ’ το Ωδείο Ηρώδου του Αττικού.


Σ’ αυτό το διώροφο οίκημα που είναι χαρακτηριστικό δέιγμα του αθηναϊκού μοντερνισμού υπάρχει ακόμα έντονη η αίσθηση ότι ο ζωγράφος περιφέρεται ανάμεσα στα έργα του. Παράξενο αν και έχουν περάσει σχεδόν 25 χρόνια απ’ τον θάνατό του...


Στους τοίχους αρκετά απ’ τα έργα του, χαρακτικά, ξυλογραφίες, δείγματα απ’ την εικονογράφηση του ναού του Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτη (δουλειά για την οποία τιμήθηκε απ’ την Ακαδημία Αθηνών), πορτρέτα της γυναίκας του και των παιδιών του,


μια πολύ ενδιαφέρουσα σειρά πινάκων τέμπερας εμπνευσμένη από κάποιο ταξίδι του στην Κίνα, κολάζ, μακέτες από θεατρικά έργα (ο Βασιλείου είχε κάνει σκηνικά για 140 θεατρικές παραστάσεις), αστικά τοπία, ένα υπέροχο ποδήλατο,


εικονογραφήσεις για παιδικά βιβλία και το Αναγνωστικό της Ε’ Δημοτικού το 1948.


Στη μέση του δωματίου ένα πιάνο


και ολόγυρα έπιπλα, αντικείμενα, το καβαλέτο του με τα χρώματα και παντού να πλανάται η ιδιαίτερη ζεστασιά που βγάζουν τα σπίτια που αγαπήθηκαν και φιλοξένησαν κόσμο, γέλια και χαρές.


Ο Σπύρος Βασιλείου με τη γυναίκα του Κική διοργάνωναν αδιάκοπα κάθε χρόνο την Καθαρή Δευτέρα παραδοσιακά κούλουμα για τους φίλους τους. Και ποιοι δεν πέρασαν από κει! Μια ματιά στις φωτογραφίες στους εσωτερικούς τοίχους της εισόδου, μας γυρνάει πίσω σ’ αυτές τις ευτυχισμένες στιγμές του παρελθόντος.


Το Μουσείου Σπύρου Βασιλείου είναι ένα ζωντανό μουσείο. Δεν φοβάσαι να περιηγηθείς τους χώρους του.Δεν διστάζεις ν’ αγγίξεις τα εκθέματα του. Μπαίνεις εκεί και σχεδόν ακούς το καλοκάγαθο γέλιο του καλλιτέχνη. Και η αύρα του σε τυλίγει!

17 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Όντως, ο χώρος αποπνέει ζεστασιά ακόμα και μέσω φωτογραφιών.
Πέρα από την αίσθηση νοσταλγίας και αναπώλησης για την παλιά ΑΘήνα , πώς μπορούν οι (νεότεροι ή/και μη Αθηναίοι)επισκέπτες να οικειοποιηθούν το μουσείο;
Από τα λίγα που διάβασα στη σελίδα τους, είδα κάτι για εκπειδευτικά προγράμματα. Είδατε κάτι που να το τεκμηριώνει; Υπάρχει κινητικότητα ή λόγω της ειδικής βραδιάς ήταν δύσκολο να καταλάβει κανείς πώς είναι το μουσείο κατά την κανονική λειτουργία του;

Ανώνυμος είπε...

Ο Ανώνυμος είμαι εγώ, η Φανή.

Αλεπού είπε...

@"ανώνυμη" Φανή
Να οικειοποιηθεί κανείς ένα μουσείο δεν γίνεται. Το συγκεκριμένο όμως είναι ένα μουσείο που ήταν πριν σπίτι κι αυτό είναι που το κάνει πιο προσιτό. Οι μη ΑΘηναίοι ή οι νεώτεροι μπορούν να "επικοινωνήσουν" με το μουσείο με την έννοια που σε αγγίζει κάτι παλιό ή άγνωστο όταν παρουσιάζεται με τρόπο αυθεντικό. Για παράδειγμα σκέψου γιατί μας συγκινεί μια παλιά φωτογραφία της Αθήνας αφού εμείς δεν τη γνωρίσαμε έτσι; το ίδιο ισχύει και για άλλες πόλεις/ χώρες βέβαια ακόμα κι αν δεν είναι ο τόπος που γεννηθήκαμε ή ζούμε.
Ένα μουσείο φιλοξενεί ένα μεμονωμένο κομμάτι της Ιστορίας μέρος της οποίας είμαστε κι εμείς έστω κι αν δεν υπήρχαμε τη δεδομένη στιγμή.
Εκπαιδευτικά προγράμματα υπάρχουν αλλά δεν ξέρω περισσότερες λεπτομέρειες. Να το ψάξω πάντως αν σ' ενδιαφέρει!

renata είπε...

Μπράβο σας! Μου γέννησες την επιθυμία να το επισκεφτώ. ;)

markos-the-gnostic είπε...

εγώ ήμουν στο μουσείο των λυμάτων του Αιγαίου χτες. ενδιαφέρων τύπος τελικά ε;

Ανώνυμος είπε...

Δεν συμφωνώ. Ένα μουσείο σαν και αυτό οφείλει να καλλιεργεί την αμεσότητα και την οικειότητα στον επισκέπτη. Αφού προτρέπει τους επισκέπτες να περιηγηθούν αυτόνομα και ελεύθερα, είναι ένα 'ενεργητικό' μουσείο.
Η έννοια του παλιού δεν συγκινεί όλους, αυτός άλλωστε είναι κι ένας λόγος που τα μουσεία βλέπουν τον κόσμο να μειώνεται...
Οι δραστηριότητες πάντα προσελκύουν ακόμα και το αδιάφορο κοινό.
Ο σκοπός είναι να φέρεις κόσμο και με τον κατάλληλο τρόπο - την επαφή με τα εκθέματα εν προκειμένω - να κερδίσεις τους αμύητους!
Φανή

Αλεπού είπε...

@renata
Οπωσδήποτε! Θα σου αρέσει :)
@markos
όταν αναφέρεσαι στο γνωστό νησί, μου δημιουργείς την επιθυμία να πάω σύντομα! Το πιο αγαπημένο μου μέρος γαρ :)
@Φανή
Πραγματικά δεν καταλαβαίνω τελικά σε τι δεν συμφωνείς. Αν διαφωνείς για το θέμα του παλιού και για το ότι δεν αρέσει σε όλους, οκ το δέχομαι, είναι υποκειμενικό το τι αρέσει τελικά.
Σχετικά με το Μουσείο όμως, σε τι διαφωνείς; Και ενεργητικό είναι και θελκτικό. Εγώ έχω αντίρρηση με τη λέξη που χρησιμοποίησες "οικειοποιούμαι" κι αυτό γιατί πιστεύω ότι δεν μπορείς να οικειοποιηθείς ένα μουσείο. Γι' αυτό και αντιπρότεινα το επικοινωνώ.
Δραστηριότητες έχει κι αν αναλογιστείς το μικρό του μέγεθος και τον ιδιωτικό του χαρακτήρα, πάλι καλά να λες. Σκέψου πχ το Αρχαιολογικό Μουσείο. Τόσοι θησαυροί και πάνε χαμένοι. Κατά τη γνώμη μου δεν υπάρχει πιο πληκτικό κι αδιάφορο Μουσείο...
Α, και κάτι άλλο: σε όλα τα μουσεία
μπορείς να περιγηθείς αυτόνομα κι ελεύθερα, έτσι δεν είναι;

lemon είπε...

Πολύ ωραίο ποστ!
Το είχαμε βάλει στο μάτι αυτό το ατελιέ, κι εσύ τώρα μας έδωσες το έναυσμα!

markos-the-gnostic είπε...

κυμάτων εννοούσα και όχι λυμάτων αλλά όπως είπε κι ο Freud γλώωσα λανθάνουσα λέει αλήθειες (ελπίζω για τη Σύρο τουλάχιστον να μην είναι αλήθεια)

Ανώνυμος είπε...

Με το μουσείο καθόλου δε διαφωνώ - τουναντίον! Είναι άξιοι επαίνου οι δημιουργοί του. Απλά μου γέννησε απορίες το άρθρο, όπως ας πούμε με ποιούς τρόπους προσπαθεί να γίνει ευρύτερα γνωστό κλπ. Στην ιστοσελίδα τους λένε ότι τα εκπαιδευτικά προγράμματα είναι η κύρια δραστηριότητά τους.Αναρωτιέμαι λοιπόν αν επιτυγχάνουν το σκοπό λειτουργίας τους.
Πέραν τούτου, αναρωτιέμαι αν έχει επισκέπτες το μουσείο, αν προωθεί σωστά την ύπαρξή του.
Το περιεχόμενο ενός οποιουδήποτε μουσείου δεν το καθιστά εξ ορισμού 'καλό'. Πρέπει οι επισκέπτες να το απολαμβάνουν και - επιμένω- να το οικειοποιούνται. Ο βαθμός δυσκολίας αυξάνεται σε μουσεία τέχνης, όπως το Εθνικό-Αρχαιολογικό, όμως πρέπει οι άνθρωποι των μουσείων να φέρνουν τον κόσμο κοντά, να περνά τις πύλες και να του προσφέρουν μια αξέχαστη εμπειρία.
Στα μουσεία μπορείς να περιηγηθείς ελεύθερα - θεωρητικά - αλλά είναι διαφορετικοί οι σκοποί που εξυπηρετεί ένα μουσείο τέχνης, όπου απαγορεύεται να αγγίξεις και ενός μουσείου χωρίς προθήκες, όπως το ατελιέ, στο οποίο και μπορείς να χαρείς τα εκθέματα, ακόμα και να τα αγγίξεις.
Περισσότερα θεωρητικά και πρακτικά περί μουσείων ελπίζω να πούμε πίνοντας καφέ στο Νέο Μουσείο Ακροπόλεως!
Φανή.

theorema είπε...

Εκπληκτική ιδέα να κάνεις αυτό το αφιέρωμα. Να κάτι που αγνοούσα και χάρη σε σένα μπορεί και να το δω!
Την επιθυμία να το επισκεφτώ πάντως μου την φύτεψες στο νου :-)

Αλεπού είπε...

@llemon
Θα περάσετε όμορφα, είμαι σίγουρη! Να πάτε :)
@markos
human mistake με άλλα λόγια!
@Φανή
Αν και κατά πόσον επιτυγχάνεται ο σκοπός των εκπαιδευτικών προγραμμάτων κι αν έχει επισκέπτες το ατελιέ, είμαι εντελώς αναρμόδια να σου απαντήσω. Για το "οικειοποιούμαι" εξακολουθώ να διαφωνώ οπότε δύο τινά υπάρχουν: ή να σε βασανίσω όταν έρθεις από κοντά και τελικά να συμφωνήσεις ;) ή να σου πω τη ρήση του Βολταίρου για το δικαίωμα περί διαφωνίας. Κατά τα λοιπά: βεβαίως και να πιούμε καφέ στο μουσείο, αλλά είσαι σίγουρη ότι θες να επισκεφτείς το εκτρωματάκι που λέγεται Νέο Μουσείο Ακροπόλεως;
@theorema
πολύ χάρηκα που σου έδωσα ιδέα! :))

είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
imanangel είπε...

kalhspera!!legomai angeliki kai kanw ergasia gia ton spuro Vasileiou.einai enas pinakas(ton proseksa kai stis fwtografies)opou apeikonizei mia gunaika h opoia krataei 2 mikra paidakia.den mporw na vrw ka8olou stoixeia gia auton ton pinaka kai einai vasikos dustyxws sthn ergasia mou.8a h8ela na mou pei kapoios an gnwrizei titlo,hmeromhnia,texnikh...otidhpote 8a mou htan xrhsimo.euxaristw para polu ek twn proterwn,

Αλεπού είπε...

@imanangel
Στον πίνακα εικονίζονται η γυναίκα και τα παιδιά του Σπύρου Βασιλείου. Είναι μέρος μιας σειράς πινάκων στην οποία ζωγραφίζει την οικογένεια του.
Γιατί όμως δεν τηλεφωνείς στο Μουσείο ή δεν πας από κοντά; Είμαι σίγουρη ότι θα σου δώσουν πρόθυμα τις πληροφορίες που ζητάς.

Ανώνυμος είπε...

euxaristw para para para polu gia tis plhrofories!!!to ektimw polu!!!na'sai kala!!!:)

珊珊李 είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.