Δευτέρα, Ιουλίου 16, 2007

Ψάρια, 7η τέχνη και λογοτεχνία

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε είχε και πολύ φαγητό, αλλά και τροφή πνευματικού περιεχομένου. Εξηγούμαι αρχίζοντας από τα χαμηλά(στομάχι γαρ):
το Σάββατο το βράδυ, ακολουθήσαμε την πρόταση γνωστής μαγείρισσας και γευσιγνώστριας με τακτική παρουσία στον Γαστρονόμο και μας αποκαλύφθησαν εξαιρετικής ποιότητας γευστικές απολαύσεις σε ταβερνείο παλιομοδίτικο με διακόσμηση στο γαλάζιο, δεντράκια γύρω-γύρω, χαλίκι στο έδαφος και απόλυτη ησυχία σε παράδρομο πολυσύχναστου δρόμου δυτικού προαστείου. Η μουσική υπόκρουση ήταν Βοσκόπουλος της δεκαετίας του ’70 μάλλον, αλλά καθόλου δεν μας ενόχλησε αφού τα ντεσιμπέλ δεν ήταν απαγορευτικά για να ακουγόμαστε μεταξύ μας. Το δε φαγητό όπως προείπα, ήταν εξαιρετικό. (Μπαμπάκη, αν θες πληροφορίες στη διάθεση σου)...







Χθες πάλι το μεσημέρι, την τιμητική του είχε έτερο ταβερνείο, κουτούκι για να είμαι πιο ακριβής, με έμφαση στα μαγειρευτά μαμαδίστικα φαγητά. Παρήλασαν από μπροστά μας μουσακάδες, παπουτσάκια, γεμιστά, λαχανοντολμάδες και άλλα ονειρεμένα που σε οδηγούν κατευθείαν σε δίωρη μεσημεριάτικη σιέστα και το βράδυ αντέχεις να πιεις μόνο νερό.
Οι πιο υψηλές(πνευματικές γαρ) ενασχολήσεις του σαββατοκύριακου αφορούν σε δύο ταινίες κι ένα βιβλίο:

Η πρώτη ήταν το «Little Miss Sunshine», ταινία για την οποία είχε ακουστεί μεταξύ άλλων ότι αποτέλεσε την έκπληξη της κινηματογραφικής σεζόν που πέρασε. Συγνώμη δηλαδή, αλλά εγώ απογοητεύτηκα κάπως. Ενώ έχει όλα τα αβανταδόρικα στοιχεία: παππούς εθισμένος στην κόκα, πατέρας εισηγητής σε σεμινάρια αυτοβελτίωσης, θείος γκέι ειδικός στη μελέτη του Προυστ και με πρόσφατη απόπειρα αυτοκτονίας, δεκαπεντάχρονος γιος επηρεασμένος απ’ τον Νίτσε που έχει δώσει όρκο σιωπής και επικοινωνεί μόνο με σημειώματα, μάνα στα πρόθυρα υστερίας να προσπαθεί να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα… Όλη αυτή η ιδιόμορφη οικογένεια, ταξιδεύει με σαράβαλο φορτηγάκι στο Λος Άντζελες για να παρευρεθεί στα παιδικά καλλιστεία όπου θα συμμετάσχει η οχτάκρονη κόρη. Στο τέλος της ταινίας (ευτυχώς ήταν μόνο μιάμιση ώρα), λες ένα «So what» και «τουλάχιστον ήπια μια μπύρα στη δροσιά του θερινού» κι αυτό ήταν.
Πραγματικά πάντως, πιστεύω ότι η ταινία είχε όλες τις προδιαγραφές να είναι καλύτερη.


Η δεύτερη ταινία ήταν το «Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι» του σπουδαίου Κεν Λόουτς. Για τον σκηνοθέτη δεν χρειάζεται να πω τίποτα. Έχει έναν πολύ προσωπικό τρόπο κινηματογραφικής γραφής και η θεματολογία του ακουμπάει σε μεγάλες δραματικές στιγμές της παγκόσμιας ιστορίας. Μια τέτοια στιγμή καταγράφει κι εδώ, με την Ιρλανδία του 1920 να προσπαθεί να αποτινάξει τον ζυγό των Βρετανικών στρατευμάτων κατοχής και να οδηγείται σε μια αμφιλεγόμενη συνθήκη και σ’ έναν σπαρατικό εμφύλιο ανάμεσα στους Ιρλανδούς που αποδέχτηκαν τη συνθήκη και στους άλλους που θεώρησαν την υπογραφή της σαν πουλημένη ιστορία. Στον κεντρικό άξονα της ταινίας υπάρχει η ιστορία των αδερφών Ο’ Ντόνοβαν, του ατίθασου Τεντ και του πιο συγκρατημένου Ντάμιαν. Πρόκειται για μια εξαιρετικά σκληρή ταινία απ’ τις πρώτες κιόλας σκηνές της, αλλά αξίζει να τη δει κανείς για να απολαύσει ποιοτικό κινηματογράφο.
Το βιβλίο ήρθε κάπου στο ενδιάμεσο των δύο ταινιών και των φαγητών που περιέγραψα.


Πρόκειται για την«Χαμένη βιβλιοθήκη του Δημητρίου Μόστρα», του Δημήτρη Μαμαλούκα, ένα βιβλίο για το οποίο έχετε όλοι διαβάσει αναλυτικά εδώ κι εδώ.
Ήμουν επιφυλακτική στην αρχή, καθώς θεώρησα ότι όλο αυτό το παιχνίδι με κρυμμένα μυστικά και γρίφους κάτι μου θυμίζει, αλλά πρέπει να παραδεχτώ ότι είναι ένα πολύ περιεκτικό μυθιστόρημα που απλώς βασίζεται σ' ένα πέτυχημένο concept, πράγμα που είναι πολύ θεμιτό. Άλλωστε, δεν υπάρχει παρθενογένεση στην τέχνη ή στη λογοτεχνία. Όλα έχουν ειπωθεί και γραφτεί και το ενδιαφέρον κρίνεται πάντα απ' την επεξεργασία του υλικού και το αποτέλεσμα. Ο Μαμαλούκας αναμφίβολα έχει καλή πένα και ξέρει το μυστικό να κρατάει το ενδιαφέρον αμείωτο. Μου άρεσαν οι παράλληλες ιστορίες, βρήκα ότι έχει κινηματογραφική γραφή και θα μπορούσε άνετα να μεταφερθεί και στη μεγάλη οθόνη και θεώρησα άκρως ενδιαφέρον το εύρημα με το επίτηδες παραλειπόμενο κεφάλαιο. (Έχω μόνο μια μικρή ένσταση που αφορά στον κεντρικό ήρωα, αλλά δεν την γράφω γιατί η φίλη μου η envain δεν το έχει ακόμα τελειώσει και δεν θέλω να προδώσω το τέλος).
Πάντως, εγώ πέρασα πολύ ευχάριστα διαβάζοντας το και το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

11 σχόλια:

Composition Doll είπε...

Ωραία περνάτε, δε λέω, αλλά προς τα εδώ πότε σκοπεύετε να έρθετε; Θα σας παραχωρήσουμε και την κρεβατοκάμαρα, βασιλιάδες θα σας έχουμε!!!

mpampakis είπε...

Ναι, ναι, ναι, θέλω πληροφορίες. Ζήλεψα. Στείλε μέϊλ.

Το "Άνδρες με τα όλα τους", σου άρεσε;

Αλεπού είπε...

@composition doll
θα σας κάνουμε μια βασιλική επίσκεψη λίαν συντόμως ;)
@mpampakis
Στο' στειλα.

en vain encre είπε...

ωωωωωω!
ευχαριστώ!!!

για τον επιθετικό προσδιορισμό πιό πολύ...

και ναι.
μέχρι σεντόνια και πετσέτες έχουν προβλεφθεί και το "πιατάκι" σας φιλοξενεί καινούριο κεράκι.
άκουσα.. :)


το τελείωσα,
μου άρεσε πολύ - το βιβλίο του κυρίου που γνωρίζει τα ουίσκι.

τα ταβερνάκια κάνω πως δεν τα είδα γιατί σε λίγο δεν θα θέλετε να με δείτε.

ανεκόπη η φόρα για την πρώτη ταινία (αν και όντως οι σεναριακές προδιαγραφές με ήλκυσαν) πάει για DVD...

η δεύτερη όμως, απαραιτήτως!

Φιλιά!

Кроткая είπε...

νομίζω πως έχουμε παρόμοια ένσταση, αλλά θα το συζητήσουμε από κοντά, αφού εγώ το σκέφτηκα και το ξανασκέφτηκα κι ίσως ο συγγραφεύς να έχει δίκιο!!!

σμακ σμακ σμακ!

natassaki είπε...

επιτέλους!
Είχα αρχίσει να απογοητεύομαι - όλοι θεωρούσαν το «Little Miss Sunshine» αριστούργημα και μόνο εγώ είχα αντιρρήσεις....

Χαίρομαι που βρήκα κι άλλον να συμφωνώ!

και για το «Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι» συμφωνώ απόλυτα...

Το βιβλίο δεν το διάβασα ακόμα, το έχω για τις διακοπές.
Και θέλω κι εγώ πληροφορίες για το "ταβερνείο" !!!

Αλεπού είπε...

@en vain encre
Το εννοούσα! :)
@krotkaya
Ναι, θα τα πούμε από κοντά! Φιλιά
@natassaki
Αναμείνατε στο ακουστικό σας. Θα στείλω μέιλ

mamaloukas είπε...

καλημέρα! ευχαριστώ για τα καλά λόγια.
κροτ, πάντα δίκο έχω :)))))))
(μη σκέφτεσαι πολύ!)

markos-the-gnostic είπε...

τελικά πότε θα μου το δώσεις το βιβλίο;

αλεπού είπε...

@mamaloukas
Να είστε καλά!
@markos
Τώρα, μετά τις διακοπές δυστυχώς

珊珊李 είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.